جف بک Jeff Beck

جف بک Jeff Beck نوازنده راک انگیسی و یکی از اعضای گروه مشهور Yardbirds میباشد که در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۴ در والینگتون انگلیس به دنیا آمد.

بک به عنوان یک کودک ۱۰ ساله در یک گروه کر کلیسایی شروع به آوازخواندن کرد و تحصیلات خود را در مدرسه Sutton Manor و  Sutton East County گذراند. بک برای اولین بار صدای گیتار الکتریک را در ۶ سالگی توسط لس پاول  از رادیو شنید و تحت تاثیر لس پاول قرار گرفت.

شروع فعالیت

جف بک Jeff Beck در نوجوانی گیتار را با یک ساز قرضی فراگرفت و بعدها خود تلاش کرد ساز خود را بسازد. بک همزمان با تحصیل در کالج هنر ویمبلدون در گروههایی از جمله Screaming Lord Sutch and the Savages در سال ۱۹۶۲ حضور داشت که “Dracula’s Daughter” و “Come Back Baby” را برای Oriole Records ضبط کردند. پس از آن مدت کوتاهی به عنوان نقاش و دکوراتور ، مشغول به کار شد.

۱۹۶۳-۱۹۶۵

در سال ۱۹۶۳ ، پس از اینکه ایان استوارت از رولینگ استونز او را با R&B آشنا کرد ، او Nightshift را تشکیل داد که با او در ۱۰۰ کلوب در خیابان آکسفورد همکاری داشتند. بک در سال ۱۹۶۳ برای مدت کوتاهی به عنوان گیتاریست اصلی به گروه رامبلز ، کرویدون پیوست و آهنگهای ژن وینسنت و بادی هالی را اجرا کرد. سپس در سال ۱۹۶۳ ، به گروه Tridents پیوست. 

در مارس ۱۹۶۵ ، بک به پیشنهاد جیمی پیج به گروه Yardbirds پیوست تا جانشین اریک کلاپتون شود.  Yardbirds اکثر ۴۰ آهنگ برتر خود را در دوره کوتاه ۲۰ ماهه بک با این گروه ضبط کرد و این گروه فقط یک آلبوم کامل به نام Roger the Engineer را به همراه بک در سال ۱۹۶۶ منتشر کردند.

۱۹۶۷-۱۹۶۹

بک به دلیل ممتنع بودن در برنامه ها و همچنین مشکلات ناشی از کمال گرایی و خلق و خوی خاص خود از تور آمریکا حذف شد. در سال ۱۹۶۷ ، بک دو تک آهنگ را برای تهیه کننده موسیقی پاپ میکی موست ، “Hi Ho Silver Lining” و “Tallyman” ضبط کرد سپس گروه جف بک را تشکیل داد که شامل Rod Stewart ، Ronnie Wood ، Nicky Hopkins و Aynsley Dunbar بود.

جف بک Jeff Beck

گروه دو آلبوم Truth در آگوست ۱۹۶۸ وBeck-Ola را در ژوئیه ۱۹۶۹ برای کلمبیا رکوردز  تولید کرد. و در نهایت این گروه به دلایل کینه توزی در ژوئیه ۱۹۶۹ از هم فرو پاشید.

بعد از فروپاشی گروهش ، بک در پروژه موسیقی از Free Creek  با عنوان “A.N. Other” حضور پیدا کرد. در سپتامبر ۱۹۶۹ ، او با Vanilla Fudge که شامل  Tim Bogert و  Carmine Appice  بود شروع به همکاری کرد. اما هنگامی که بک در یک تصادف دچار آسیب شد برنامه این بود به مدت دو سال و نیم به تعویق افتاد، و در آن زمان بوگرت و اپسیس گروه کاکتوس را تشکیل دادند.

۱۹۷۰-۱۹۷۲

در سال ۱۹۷۰ ، هنگامی که بک سلامتی خود را به دست آورد ، شروع به تشکیل یک گروه با نوازنده درام ، کوزی پاول کرد. بک ، پاول و تهیه کننده میکی موست به ایالات متحده پرواز کردند و چندین قطعه موسیقی را در استودیوی معروف Motown در هیتسویل ایالات متحده ضبط کردند.

در آوریل ۱۹۷۱ بک ترکیب این گروه جدید را با گیتاریست / خواننده آواز بابی تنچ ، نوازنده صفحه کلید ماکس میدلتون و بیسیست Clive Chaman کامل کرد. گروه جدید با عنوان “گروه جف بک” اجرا شد اما صدایی کاملاً متفاوت از ترکیب اول داشت. 

جف بک Jeff Beck

آلبوم دوم گروه جف بک در ژوئیه ۱۹۷۲، در استودیوهای TMI در ممفیس تنسی ضبط شد. اندکی پس از انتشار آلبوم گروه جف بک ، گروه منحل شد.

سپس بک شروع به همکاری با Tim Bogert و  Carmine Appice کرد. اما در آگوست ۱۹۷۲ به عنوان گروه جف بک با ترکیبی از جمله Bogert ، Appice به فعالیت خود ادامه داد.

تور دیگر آنها در ایالات متحده در اکتبر ۱۹۷۲ از Hollywood Sportatorium Florida آغاز شد و در ۱۱ نوامبر ۱۹۷۲ در The Warehouse ، نیواورلئان به پایان رسید. در آوریل ۱۹۷۳ آلبوم Beck، Bogert & Appice (در Epic Records) منتشر شد.

۱۹۷۳-۱۹۷۴

در ۳ جولای ۱۹۷۳ بک برای اجرای “The Jean Genie” / “Love Me Do” و “Around and Around” در صحنه به دیوید بووی پیوست. این نمایش ضبط و فیلمبرداری شد ، اما هیچ یک از نسخه های منتشر شده شامل بک نبود. در اکتبر ۱۹۷۳ بک آهنگ هایی را برای آلبوم Lane Changer مایکل فنلی ضبط کرد.

بک ، بوگرت و اپسیس در آوریل ۱۹۷۴ قبل از اتمام دومین آلبوم استودیویی خود (به تهیه کنندگی جیمی میلر) از یکدیگر جدا شدند. و آلبوم زنده شان  که در تور ۱۹۷۳ ژاپن ضبط شده بود ، تا فوریه ۱۹۷۵ توسط اپیک / سونی منتشر نشد.

پس از چند ماه بک وارد استودیوی Underhill شد و با گروه Upp آشنا شد ، که وی را برای حضور در برنامه تلویزیونی BBC Guitar Workshop در آگوست ۱۹۷۴ بعنوان گروه پشتیبانی انتخاب کردند.

۱۹۷۵-۱۹۷۶

آلبوم انفرادی جف بک با عنوان  Blow by Blow  در مارس ۱۹۷۵ از این جلسات شکل گرفت و مهارت فنی بک را در جاز-راک به نمایش گذاشت. این آلبوم به رتبه چهارم جدول رسید.

قبل از اجرای یک برنامه کوچک و اعلام نشده در The Newlands Tavern در پکهام لندن ، بک یک گروه زنده را برای یک تور آمریکا تشکیل داد. او تا آوریل و مه ۱۹۷۵ به تور رفت.

جف بک Jeff Beck ضبط آلبوم Wired را در سال ۱۹۷۶ انجام داد که درامر و آهنگساز سابق ارکستر Mahavishnu ، نارادا مایکل والدن و نوازنده کیبورد ، جان هامر بود. در این آلبوم از سبک تلفیقی جاز-راک استفاده شده بود. برای تبلیغ آلبوم ، بک با Jan Jan Hammer Group پیوست ، و در مه ۱۹۷۶ نمایشی را در حمایت از آلوین لی در The Roundhouse اجرا کرد.

۱۹۸۱-۱۹۸۹

در سال ۱۹۸۱ ، بک با حضور اریک کلپتون در یک کنسرت تحت حمایت سازمان عفو ​​بین الملل، به طور زنده با یکدیگر ظاهر شدند. در سال ۱۹۸۵ ، بک فلش را منتشر کرد که در آن خوانندگان متنوعی حضور داشتند ، اما مهمترین آنها راد استوارت ، همبازی سابق وی بود. 

پس از چهار سال وقفه ، بک آلبوم Jeff Beck’s Guitar Shop را در سال ۱۹۸۹ منتشر کرد.

۱۹۹۰-۱۹۹۲

در دهه ۱۹۹۰ ، موسیقی بک از موسیقی بالاتری برخوردار بود. او در سال ۱۹۹۰ در اولین آلبوم جان بون جووی با عنوان “Blaze of Glory” حضور پیدا کرد. و پس از آن در آثار هانس زیمر برای فیلم Days of Thunder حضور پیدا کرد. وی در آلبوم مفهومی راجر واترز در سال ۱۹۹۲ ، Amused to Death ، و در آلبوم های The Red Shoes ساخته کیت بوش و Love Scenes توسط بورلی کراون ، گیتار اصلی را نواخت.

جف بک Jeff Beck آلبوم موسیقی  Frankie’s House 1992 در سال ۱۹۹۲ و همچنین Crazy Legs را در سال ۱۹۹۳ ضبط کرد.

۲۰۰۹-۲۰۱۴

بک همچنین در ۴ جولای ۲۰۰۹ به همراه دیوید گیلمور در سالن آلبرت به روی صحنه رفت.

آلبوم بعدی بک با نام Emotion & Commotion در آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد. و دو قطعه ا”Nessun Dorma” برنده جایزه گرمی بهترین اجرای ساز پاپ شد و “Hammerhead” برنده جایزه گرمی بهترین اجرای راک ساز شد. 

او همچنین در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰ آلبوم زنده با عنوان Live and Exclusive را منتشر کرد.

در نوامبر ۲۰۱۴ بک در جشنواره بزرگداشت لژیون سلطنتی بریتانیا در تالار رویال آلبرت، جاس استون را همراهی کرد و پس از آن آلبوم Loud Hailer را در سال ۲۰۱۶ منتشر کرد.

جوایز و افتخارات

نامزد بهترین اجرا در سال ۱۹۷۶
برنده جایزه بهترین اجرای راک برای آهنگ فرار در سال ۱۹۸۵
نامزد بهترین اجرای راک برای “Hound Dog” در سال ۱۹۹۲
راهیابی به تالار مشاهیر راک اند رول به همراه گروه Yardbirds در سال ۱۹۹۲ 
نامزد بهترین اجرای راک برای “Hi-Heel Sneakers” در سال ۱۹۹۳
نامزد بهترین اجرای راک برای “A Day In The Life” و “What Mama Said” در سال ۱۹۹۹
برنده جایزه گرمی بهترین اجرای راک برای “Dirty Mind” در سال ۲۰۰۱
دریافت جایزه گرمی برای آهنگ “Plan B” در سال ۲۰۰۳
برنده بهترین اجرای راک برای “A Day In The Life”  در سال ۲۰۰۹
راهیابی به تالار مشاهیر راک اند رول به صورت انفرادی در سال ۲۰۰۹
دریافت درجه افتخاری از دانشگاه های انگلیس و همچنین دریافت بورسیه دانشگاه هنر لندن در سال ۲۰۱۱
دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه ساسکس  در سال ۲۰۱۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *