علی رادمان Ali Radman

علی رادمان Ali Radman آهنگساز، پیانیست و مدرس موسیقی میباشد که در سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد.

علی رادمان Ali Radman تئوری موسیقی، اشنایی موسیقی با ایران و مراحل مقدماتی نوازندگی پیانو را نزد پدرش که از اساتید هنرستان عالی موسیقی میبود فرا گرفت. رادمان همزمان در تحصیل در رشته الکترونیک، آموزه های خود را درحوزه علوم پایه آهنگسازی(مکتب علیرضا مشایخی)، نوازندگی پیانو ومایه شناسی موسیقی ایرانی، نزد اساتید وقت هنرستان موسیقی ارتقاء داد ودرسال ۱۳۷۰ به عنوان آهنگساز در گروه کودک و نوجوان  به عضویت مرکز اتحادیه نمایشگران عروسکی جهان (Unima) در آمد و آثاری را خلق کرد. سپس در رشته موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد.

فارغ التحصیلی

علی رادمان Ali Radman به عنوان دانشجوی رتبه اول دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و سپس در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه هنر ازتجربه اساتید دیگری چون:Olena Dyachkova ، طالب شهیدی ، احمد پژمان، حسین دهلوی، شاهرخ خواجه نوری و کامبیز روشن روان نیز بهره مند شد و برتجربیات خود افزود و به عنوان دانشجوی رتبه نخست فارغ التحصیل شد.

وی ردیف موسیقی ایرانی را نزد استاد مجید کیانی و تکنیک های نوازندگی پیانو را نیزتحت نظر استاد رافائل میناسکانیان پیش برد و در دو جشنواره متوالی نوازندگی پیانو در سالهای ۱۳۷۵ و ۱۳۷۶ حائز رتبه ممتاز کشوری شد. همچنین به عنوان آکمپانیست پیانو در کنکور فلوت یونیسف(Unicef) شرکت کرد و به عنوان پیانیست منتخب، مورد تقدیر قرار گرفت.

آموزش رهبری ارکستر

علی رادمان فنون رهبری ارکستر را تحت تعلیم “Edo Miĉiĉ” استاد دانشگاه های زاگرب و و وین آموخت و در کنار اودر همین حوزه، از تجربیات آقایان “منوچهر صهبایی”و “ایرج صهبایی” نیز استفاده کرد.

فعالیت در ارکستر

رادمان از سال ۷۵ به گروه موسیقی تهران و ارکسترموسیقی نو پیوست و کنسرتهای متعددی را با این ارکستر, به عنوان رهبرو نوازنده اجرا کرد. و از اواسط سال ۷۷ بعنوان استاد مدعو درگروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و سپس در دانشگاه سوره تهران، مشغول به تدریس شد. همچنین بعنوان آهنگساز، رهبرو نوازنده همکاری خود را با ارکسترمرکز پژوهش موسیقی معاصر دانشکده هنرهای زیبا آغاز کرده و کنسرت های پژوهشی متعددی را به اجرا رساند. او در این مرکز علاوه بر کنسرت، سمینارهایی مبتنی بر فنون آهنگسازی در قرن بیستم به اجرا رساند که از آن جمله میتوان به کنسرت و جلسات تخصصی مشترک بنام”ایران، فرانسه” اشاره کرد.

ارکستر معاصر پارس

رادمان در تیرماه سال ۱۳۹۰ ارکستر معاصر پارس را تاسیس کرد و توسط این ارکستر در قالب چند کنسرت به اجرای چند اثر با گرایشها و سبک های متفاوت موسیقی پرداخت. و تا کنون چند برنامه پژوهشی درباره چند صدایی قطعات ملهم از موسیقی ایران برگزار کرده است.

فعالیت و افتخارات

کسب درجه دکترا در رشته  “Music-Composition” از دانشگاه “A.W.U”

عضو هیئت علمیو مدیر دپارتمان موسیقی دانشگاه آزاد شیراز از سال ۱۳۸۷

دریافت نشان درجه یک هنری از انجمن نویسندگان و هنرمندان کشور، در بهمن ماه سال ۱۳۹۱

کسب عنوان پژوهشگر در سال ۸۹ .۹۰. ۹۵

طراحی و تنظیم دروس تخصصی موسیقی در مقطع های کارشناسی و کارشناسی ارشد آهنگسازی و نوازندگی

عضو فعال انجمن بین المللی آهنگسازان ایرانی موسیقی معاصر  ” ACIMC”

حضور در جشنواره های سوم و چهارم گروه نوازی استان فارس به عنوان داور و در جشنواره هشتم، به عنوان دبیر علمی جشنواره

داوری آزمون تعیین صلاحیت هنری تدریس آموزشگاه های موسیقی جنوب کشور در سال ۹۰

کسب تجربیات آهنگسازی در حوزه چند صدایی موسیقی ایران و معرفی سبکهای جدید در چندصدایی موسیقی ایران که از آن جمله میتوان به “خوشه های صوتی ایرانی” اشاره کرد.

از او تاکنون چند اثر ارکسترال و آوازی، در مجمع های علمی و هنری بین المللی به اجرا رسیده است که از آن جمله میتوان به سمفونی” Identity” در کنفرانس بین المللی ” Cultural Heritage and Identity Formation”  اشاره کرد. از سال ۱۳۹۰

تاکنون او داوری پَنِل چند کنفرانس بین المللی هنری را نیزعهده دار بوده است.

سمینار آهنگسازی

علی رادمان Ali Radman تا کنون علاوه بر برگزاری چندین سمینار تخصصی در وادی آهنگسازی و تربیت شنیداری، با چند فستیوال بین المللی آهنگسازی از جمله: Brussels ,Kiev, Bozar و… همکاری داشته که از آن جمله میتوان به پروژه نظری و عملی آهنگسازی درRoyal Conservatoire of Antwerp اشاره کرد. او در همین راستا چند کنسرت و کارگاه آموزشی را با رویکرد چندصدایی در موسیقی ایران، برگزار کرده است. وی هم اکنون عضو انجمن آهنگسازان ایرانی موسیقی معاصر  ACIMC است. او سالها با ارکستر موسیقی نو به عنوان نوازنده، آهنگساز و رهبر همکاری داشت و در سال ۱۳۹۰ ارکستر موسیقی معاصر پارس را تاسیس کرد و کنسرتهایی را با گرایشها و سبک های متفاوت موسیقی معاصر اجرا کرد و در این راستا تجربیاتی را  بر پایه شکل گیری طیف های صوتی  و ساختارهای چندصدایی ملهم از موسیقی ایرانی معرفی کرد.

 آثار

موومان سمفونیک شماره ۱ ، موومان سمفونیک بوطیقا ، اکسپرسیون۱ و اکسپرسیون ۲ (برای پیانو) ، نوا (برای پیانو)، رویای آخرین لالایی(برای پیانو) ، مانی(برای فلوت و پیانو) ، موسیقی برای تار-سنتور واصوات الکترونیک  ، کتیبه (برای اصوات الکترونیک و تار) ، چهارتم و واریاسیون (برای پیانو) ، چهار پرلود (برای پیانو) ، مثنوی برای سنتور- ارکستر و سیگنالهای الکترونیکی-ازخاوران (برای پیانوو ارکسترموسیقی نو) ، آواهای زیگورات (در سه موومان برای پیانو) ، کویر (برای دیوان و ارکستر موسیقی نو) ،

)Argumentبرای گروه سنتورگروه کوبه ای, نی وکنترباس) ،  Sequenceشماره ۱(برای تار سولو) ، افسانه شهر آیینه ها (برای دو سنتور, پیانو و سه تار) ، یک قاب موزیکال (برای هارپ , سنتور باس و دوتار) ، سمینار رنگها (برای پیانو, سنتور دو کوک, سنتور سل کوک, نی و تار) ، سیاه مشق (برای ارکستر زهی و گروه کر) ، حکایت تندیس (برای ارکستر، راوی، سیگنالهای تعریف شده و گروه کر) ، کُلاژ مرثیه سرزمین متروک (برای صدای ضبط شده، صدای باس، ۱۰سنتور و اصوات الکترونیکی) ، ژیوار (برای خواننده و ارکستر و اصوات الکترونیکی) ، هشت گاه ( برای خواننده و ارکستر) ، دوئت برای ویولن و ویولا ، لحظه های سردِ دروس برای فلوت و الکترونیک ، در جستجوی خاطرات گمشده برای عود و الکترونیک.

منبع:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *