پلاسیدو دومینگو Placido Domingo

پلاسیدو دومینگو Placido Domingo با نام اصلی خوزه پلاسیدو دومینگو امبیل، خوانندهٔ تنور اپرایی مشهور اسپانیایی/مکزیکی است و در ۲۱ ژانویه ۱۹۴۱ متولد شده است.

پلاسیدو دومینگو Placido Domingo در مادرید، اسپانیا در خانواده ای هنرمند به دنیا آمد. پدرش پلاسیدو دومینگو و مادرش پپیتا امبیل ستاره های زارزوئلا بودند (واریانت اسپانیایی اپرتا) که در ۸ سالگی پلاسیدو به مکزیک سفر کردند.

دومینگو در کنسرواتور ملی موسیقی در مکزیکو سیتی درس خواند و نواختن پیانو و رهبری ارکستر را آموخت. و در کلوب‌های شبانه به نوازندگی پیانو می‌پرداخت. دومینگو همچنین به دلیل علاقه فراوان به ورزش در تیم‌های ورزشی بیسبال و فوتبال کنسرواتوار مکزیکوسیتی نیز بازی می‌کرد.

ازدواج و فعالیت هنری

پلاسیدو دومینگو Placido Domingo در ۱۶ سالگی با یکی از پیانیست‌های همشاگردیش در کنسرواتوار ازدواج کرد، و خوزه پسرش در ۱۹۵۸ به دنیا آمد. بنابراین برای کسب درآمد برای خانواده‌اش در ۱۸ سالگی به عضویت اپرای ملی مکزیکو سیتی درآمد. در ابتدا به ایفای نقش‌های کم اهمیت می‌پرداخت،تا این که در سال ۱۹۶۲ نقش آلفردو را در اپرای لا تراویاتای وردی بازی کرد و پس از آن در طول ۲ سال و نیم با اپرای ملی اسرائیل در تل‌آویو، در ۱۲ نقش مختلف بیش از ۲۸۰ اجرا داشت.

پلاسیدو دومینگو Placido Domingo

در اواسط دهه ۱۹۶۰ فعالیت او بیشتر از همیشه به چشم آمد و به این ترتیب او دامنهٔ کاری خود را با اجرای نقش‌های مختلف فرانسوی، ایتالیایی و آلمانی در سراسر دنیا گسترده‌تر نمود.

پس از پایان ازدواج نخستش، دومینگو با مارتا اورنلاس، ستارهٔ سوپرانوی اپرای ملی مکزیک آشنا شد. آن دو در ۱۹۶۲ با هم ازدواج کردند و تنییجهٔ این ازدواج دو پسر با نام‌های پلاسیدو در ۱۹۶۵، و آلوارو در ۱۹۶۸ بودند.

کنسرتها و امور خیریه

دومینگو چند تن از اقوام خود را در زمین لرزه ای که در ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۵ در مکزیک رخ داد از دست داد و خود در این زمان به امداد زلزله زدگان پرداخت. و کنسرت‌های خیریه‌ای برای قربانیان این حادثه برگزار کرد و از یکی از اجراهایش یک آلبوم نیز منتشر نمود.

او در مجموع در حدود ۲ میلیون دلار برای کمک به قربانیان و بازسازی مناطق زلزله‌زده کمک کرد و به همین دلیل به پاس اعمال انسان‌دوستانه‌اش از دست رئیس جمهور مکزیک بالاترین نشان افتخار مکزیک (یعنی نشان عقاب آزتک) را دریافت کرد.

رهبری اپرا

در ۱۹۷۳ دومینگو اولین تجربهٔ رهبری خود را در خانهٔ اپرا به دست آورد. اتوبیوگرافی او با نام چهل سال اول زندگی من در ۱۹۸۳ منتشر شد و در ۱۹۹۳ ستاره‌ای با نام او به پیاده‌روی مشاهیر در هالیوود اضافه شد.

نقشهای اپرا

دومینگو شاید یکی از منعطف‌ترین خوانندگان تنور در قید حیات است، که ۱۲۴ نقش را تا به امروز روی صحنه بازی کرده‌است. این نقش‌ها دامنهٔ وسیعی را از موتزارت تا جیناسترا پوشش می‌دهند. با این حال رپرتوار اصلی او ایتالیایی (اتلو، ایل ترواتوره، دون کارلوس) فرانسوی (کارمن، سامسون در سامسون و دلیله) و آلمانی (لوهنگرین، پارسیفال و زیگموند در دی‌والکوره) است.

اپرالیا

علاقهٔ دومینگو به کمک کردن به خواننده‌های جوان باعث شد که او مسابقات سالانه‌ای تحت عنوان اپرالیا(‍Operalia) بنیاد کند که تا کنون در پاریس، توکیو، هامبورگ، پورتوریکو، لوس آنجلس، واشنگتن و والنسیا برگزار شده‌است.

کنسرت سه تنور

دومینگو با اجرای برنامه به همراه لوچیانو پاواروتی و خوزه کارراس در کنسرت سه تنور در افتتاحیهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ رم، به شهرت جهانی بیشتری در خارج از دنیای اپرا دست یافت.

این اجرا که در اصل برای کمک به بنیاد بین‌المللی لوسمی خوزه کارراس انجام شده بود، چند بار دیگر نیز در ۱۹۹۴ در لوس‌آنجلس، ۱۹۹۸ در پاریس، و ۲۰۰۲ در یوکوهاما تکرار شد. دومینگو به تنهایی نیز دوباره در فینال جام جهانی ۲۰۰۶ در برلین به صحنه رفت.

دومینگو جزء هنرمندانی بود که در سال ۲۰۲۰ به کووید۱۹ مبتلا گردید. رو به دلیل رسوایی های اخلاقی از انجمن صنفی هنرمندان موسیقی آمریکا کناره گذاشته شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *