بالالایکا Balalaika

بالالایکا Balalaika سازی چوبی و مثلث شکل و از خانواده لوت و از دسته سازهای زهی مضرابی میباشد.

بالالایکا Balalaika

تاریخچه

شواهد حاکی بر این است که بالالایکا Balalaika در سال ۱۶۸۸ در روسیه و از ساز دورما گرفته شده است. بالالایکاهای اولیه دو تا شش سیم داشتند. الالایکاهای می‌توانند دارای دو، سه، چهار یا شش سیم باشندمحبوبیت بالالایکای سنتی در دهه‌های آخر قرن هجدهم افزایش یافت. بالالایکای مدرن حاصل فعالیت‌های واسیلی آندریف در دهه ۱۸۸۰ است. این ساز در گذشته بیشتر در موسیقی فولک مورد استفاده قرار میگرفته اما در قرن بیستم در ارکسترها نیز به کار برده میشود.

ساختار

بالالایکا Balalaika دارای یک بدنه مثلثی  از جنس صنوبر و افرا با سه سیم است که به سمت دسته دارای پرده، مخروطی شده است. سیمها در انتها بسته شده‌اند و روی خرکی شبیه خرک ویولن یا خرک فشاری کشیده شده‌اند. معمولاً این سیما توسط انگشتان دست زده می‌شوند و سیمای فلزی نیز با یک زخمه چرمی نواخته می‌شوند.

البته این ساز در اشکال مختلف بدنه مثلثی شکل و بیضوی، با تعداد متفاوت سیم، پرده‌های قابل جابه‌جا شدن نیز وجود دارد. و برخی بر این باورند که طراحی سه گوش این ساز از برش های چهارگانه ی یک کدو تنبل الهام گرفته شده است.

انواع بالالایکا

بالالایکا Balalaika

پیکولو، پریما که رایج ترین میباشد، سکوندا، آلتو، دسکانت، باس و کنترباس از انواع این ساز میباشد.

جنس سیم

جنس سیمها در بالالایکای قدیمی از روده میباشد اما  بعدها سیمای فلزی نیز استفاده شد امروزه بالالایکاها دارای دو سیم نایلونی (سیمهایE) و یک سیم فلزی(سیمA) میباشد.

کوک بالالایکا

کوک رایج این ساز به ترتیب زیر به بم لا، می، می میباشد. گاهی اوقات این ساز به سبک گیتار کوک می شود. به عبارت دیگر G3-B3-D4 (ترتیب سه بالاترین رشته های گیتار روسی) است. در ادامه مطلب به کوک انواع بالالایکا میپردازیم

بالالایکا دسکانت: E5 E5 A5

بالالایکا پیکولو: B4 E5 A5

بالالایکا پریما: E4 E4 A4

بالالایکا سکوندا: A3 A3 D4

بالالایکا آلتو: E3 E3 A3

بالالایکا تنور: E3 A3 E4

بالالایکا باس: E2 A2 D3

بالالایکا کنترباس: E1 A1 D2

قابل ذکر است که بالالایکا دسکانت منسوخ شده است.

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *