کارل راینکه Carl Reinecke

کارل راینکه Carl Reinecke آهنگساز ، رهبر ارکستر و پیانیست آلمانی در دوران رمانتیک میانه، و متولد ۲۳ ژوئن ۱۸۲۴ میبود.

کارل هاینریش کارستن راینکه، در آلتون هامبورگ متولد شد. او تمام آموزش های موسیقی خود را از پدرش ، (یوهان پیتر) رودولف راینکه ، که خود معلم موسیقی و نویسنده در موضوعات موسیقی بود، فرا گرفت.

کارل ابتدا نواختن ویولن را آغاز کرد ، اما بعداً توجه خود را به پیانو معطوف کرد. او از هفت سالگی شروع به آهنگسازی کرد و اولین حضور عمومی او به عنوان پیانیست در دوازده سالگی بود.

اولین تور کنسرت

راینکه اولین تور کنسرت خود را در ۱۹ سالگی به عنوان پیانیست در سال ۱۸۴۳ ، در دانمارک و سوئد اجرا نمود، و پس از آن مدت طولانی را در لایپزیگ، جایی که با فلیکس مندلسون ، رابرت شومان و فرانتز لیست وارد روابط دوستانه شد زندگی کرد.

پس از اقامت در لایپزیگ ، راینکه با کونیگسلاو و ویلهلم جوزف فون واسیلوسکی به تور شمال آلمان و دانمارک رفت. و در سال ۱۸۴۶ ، راینکه به عنوان پیانیست دربار در کپنهاگ منصوب شد و تا سال ۱۸۴۸ آنجا ماند و پس از استعفا به پاریس رفت. به طور کلی او چهار کنسرت برای ساز خود نوشت (و بسیاری از کاندنزها برای کارهای دیگران ، از جمله یک مجموعه بزرگ منتشر شده به عنوان Opus 87 او) ، و همچنین کنسرتوهایی برای ویولن ، ویولن سل ، چنگ و فلوت.

سمت ها و فعالیتها

در سال ۱۸۵۱ ، راینکه استاد کنسرواتوار کلن شد و  در سالهای پس از آن وی به عنوان مدیر موسیقی در کلانشهر آلمان در بارمن منصوب شد ، و به عنوان مدیر آکادمیک ، مدیر موسیقی و رهبر ارکستر Singakademie در برسلاو شد.

او همچنین در سال ۱۸۶۰ به عنوان مدیر کنسرتهای ارکستر Gewandhaus در لایپزیگ و استاد آهنگسازی و پیانو در کنسرواتوریوم منصوب شد. وی بیش از سه دهه تا سال ۱۸۹۵ ارکستر را هدایت کرد. راینکه برای اولین بار نمایش هایی مانند نسخه کامل هفت حرکت آوازهای آلمانی برامس (۱۸۶۹) را انجام داد. وی در سال ۱۸۶۵ کوارتت Gewandhaus-Quartet  و در سال ۱۸۹۲ کوارتت زهی D major را به نمایش گذاشت. 

شاگردان

راینکه به مدت ۳۵ سال به عنوان معلم خدمت کرد ، و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۰۲ شاگردان زیادی چون: ادوارد گریگ ، ریحان هاروود ، الیزابت وینتزر ، چارلز ویلیرز استنفورد ، کریستین سیندینگ ، لئوژ جانشک ، کنستانتا اربیسینو ، آیزاک آلبنیز ، آگوست مکس فیدلر ، والتر نیمان ، یوهان سوندسن ، ریچارد فرانک ، فلیکس وینگارتنر ، مکس بروخ ، میکالوجوس کنستانتیناس شیورلیونیس ، ارنست هاچکسینگ ، وگستینگ را پرورش داد.

فعالیت پس از بازنشستگی

پس از بازنشستگی از هنرستان ، راینکه وقت خود را به آهنگسازی اختصاص داد و در نتیجه تقریباً سیصد اثر منتشر شد. او چندین اپرا از جمله کونیگ مانفرد را نوشت. در این مدت ، او اغلب به تورهای کنسرت به انگلستان و جاهای دیگر می پرداخت.

مرگ

رایینکه سرانجام در ۱۰ مارس ۱۹۱۰ در لایپزیگ درگذشت. شهرت وی بیشتر به خاطر سونات فلوت “Undine” بود اما همچنین از وی به عنوان یکی از تأثیرگذارترین و همه کاره ترین موسیقی دانان زمان خود یاد می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *